Alle testen na de marathon waren goed. Alle waarden zagen er goed uit. De nier was sterk en kon moeiteloos verwerken wat ik aan fysieke uitdagingen naar hem toe gooide.

Vol goede moed onderging ik dan ook begin december mijn 2de biopt in 2 jaar. Deze biopt werd genomen omdat ik met een onderzoek mee doe waardoor hopelijk verbeterde medicijnen uit komen.

Zoals in dit blog geschreven staat was er bij mijn vorige biopt sprake van terugkeer van mijn ziekte.
De ziekte zat in fase 0, zichtbaar … wat te verwachten was, maar niet actief.

Dit biopt echter was de ziekte in Fase 1. Duidelijk zichtbaar maar nog niet actief.

Je kan me ziekte zien als een ouderwets slagveld.

  • Fase 0: Beide partijen komen aan er gebeurt helemaal niets
  • Fase 1: De partijen proberen erachter te komen hoeveel man een ieder heeft. Dus sturen ze verkenners om te zien wat de sterkte van de vijand is.
  • Deze verkenners zijn bij mij nu duidelijk te zien
  • Fase 2: De troepen worden op de plaats gezet
  • Fase 3: De eerste kleine schermutselingen zijn aanwezig en worden verliezen geleden
  • Fase 4: de hoofdmacht wordt ingezet grote verliezen.
  • Fase 5: wie heeft er gewonnen.

Nu hebben we met mijn arts besproken dat zodra fase 2-3 aan de beurt is, wat te zien is in mijn nierfuctie waarde, we stappen gaan ondernemen. Als we nu namenlijk stappen gaan ondernemen moet ik weer een biopt en weten we eigenlijk niet wat het gaat doen.

Een gigantische domper en zeker met mijn geschiedenis waren we met zijn allen bang dat ik binnen 3 maanden mijn nier zou verliezen… Weer aan de dialyse zou zitten en klaar zou zijn.

MAAR de arts zei dat met de medicijnen die ik nu slik en hoe het gaat ik misschien ipv 40 jaar met de nier maar 10 jaar met de nier ga doen…. !!
Verschikkelijk dat ik 30 jaar ga missen maar … 10 jaar kan ik toch mooi invullen met heerlijke dingen, en wie weet wat ze dan allemaal kunnen!

Dus in plaats van 1x per half jaar naar de arts blijft het 1x in de 3 maanden. Nouja prima alles om zo lang mogelijk een deel van mijn pa mee te kunen dragen!

Ja dit ben ik zelf die mezelf moed in praat maar ook ik die door wil gaan en niet wil nadenken over wat er allemaal kan gebeuren als ik iets weet is dat het leven nu is en dat het nu belangrijk is!