Nieren tot Spieren

Transplantatie, Sporten en nierziekte

Categorie: Uncategorized (Pagina 1 van 10)

Trainingskamp / Vakantie Mallorca

Zo de eerste paar dagen Mallorca zitten erop, de eerste trainingen zijn gedaan.

De reden dat ik hier heen ben gegaan is trainen (om mijn basis conditie weer op peil te brengen), daarnaast ook om van vakantie te genieten.

Ik heb hier de mogelijkheid om samen met een groep te trainen of alleen.

De eerste training was gelijk een lange training, 101 km, met de groep.
Voor mij hield dat in achterin hangen en pijn lijden bij de bergjes en de heuveltjes. Tja dat heben we in nederland niet.
https://www.relive.cc/view/880467200

2de training ben ik begonnen met de groep na ongeveer 35 km ben ik rustig terug gefietst naar het hotel, om mezelf niet in 2 dagen helemaal af te peigeren.
https://www.relive.cc/view/881450826

3 de training was een lange duur training weinig kracht op de benen gewoon lekker malen, uiteindelijk werd de route iets langer dan verwacht, maar erg mooi en lekker.
https://www.relive.cc/view/882549061

Nu lekker op bed, de benen rust geven.

Reboot van het blog

Waar begin je na een afwezigheid van 2 jaar… en waarom begin je weer?

Na het WTG van 2015 was ik zuur, zuur om die brons, op 7 honderste mis je zilver. Ik heb tegen iedereen gezegd dat ik voor goud ging. Dat ik alles maar dan ook alles opzij zou zetten voor goud.

Het voelde zuur, als gefaald. Ik heb 2 jaar getraind zelfs afgezonderd.
Wanneer ik nu terug kijk, was dat teveel te eentonig.

Na de WTG verloor ik het plezier in sporten, ik trainde weinig en had geen motivatie en discipline.

Nu, komt dat langzamerhand terug onder andere met behulp van een psycholoog en mijn familie. en ben ik weer onderweg om gezonder, fitter en sterker te worden.

Dat moet ik ook want op 25 juni start WTG 2017.
Ik zal later hier meer op terug komen de eerste stappen zijn genomen.

Vertrekdag!

Vandaag om 21:05 vliegen we naar Argentinië naar het wk!

Alles is ingepakt 3x nagekeken en weer ingepakt!

image

Op naar het vliegveld!

Bedankt iedereen voor alle succes wensen en geweldige reacties!

http://m.ad.nl/ad/m/nl/4560/Gezond/article/detail/4125715/2015/08/21/Tim-29-met-nier-van-vader-op-weg-naar-wielergoud.dhtml?originatingNavigationItemId=5585

image

Dit weekend!

Dit wordt me een weekend zeg!

Ten eerste omdat ik vandaag al weekend heb! Me zus gaat trouwen! Dat wordt me een feestje! Zeker wel!

Ten tweede omdat ik zaterdag met het BikePlanet team ga mee doen met de 24 uurs race op circuitpark zandvoort.  https://www.cyclingzandvoort.nl/24-uurs-race/
We rijden met een team van 8 man dus iedereen 2x 1,5 uur dat wordt me een feest.
Kom eens kijken en ons begroeten en wakker houden!
Je herkent ons aan de BP pakjes!

Bp Pakje

Wil je me komen aanmoedigen ik rijdt
Zaterdag

TIM.H 15.00 – 16.30
TIM.H 19.30 – 21.00

En als laatste maar zeker niet onbelangrijk.
Gaan we met sport en transplantatie op zondag meedoen aan de teamtijdrit!
We starten om 16:15 als team
Kom ons over die baan schreeuwen!!
https://www.cyclingzandvoort.nl/knwu/
Je herkent ons aan onze shirts en logo!
SeT WielertenueSeT Wielertenue

Hoe gaat het?

Zo dan nu eindelijk een blog van mij!
Het blog zal ik verdelen in 3 delen. Waarom? Omdat elk deel eigenlijk te lang is om interessant te zijn maar voor mij te belangrijk om niet op te schrijven.

Neem je tijd om het te lezen en vragen mag altijd! Schaam je niet ik bepaal zelf of ik wel of niet passend antwoord geef.

De 3 stukken zijn

Ziekte
Hoe gaat het met mijn ziekte? Wat gebeurt er nu in mijn lichaam?

Lichamelijk
Zo … trainen voor een triatlon … hoe houd je lichaam zich?

Geestelijk
Hoe is het met Tim…

Welkom op mijn nieuwe website!

Zoals al op de voorpagina stond is er in de afgelopen 4,5 maand veel gebeurd en heb ik veel gedaan.

Dit is veel te veel om in 1 blog op te noemen en sommige momenten en sommige personen verdienen meer dan alleen maar een klein stukje in een gigantisch groot blog.

Daarnaast leest een klein blog veel fijner 😉
Daarom eerst! Mijn trots:

Dit is mijn verhaal en wat ik voor de toekomst wil!

Ik zal hier gelijk een stukje over mezelf vertellen. Hoe ik nu in het leven sta en wat er nu allemaal in gang is gezet.

Op het moment ben ik aan het trainen voor een kwart triatlon dat zijn 3 sporten na elkaar namelijk:

  • 1000 meter zwemmen
  • 40 km fietsen
  • 10 km hardlopen

Hiervoor train ik 10 tot 14 uur per week.
Dit doe ik onder begeleiding van een sportarts. Hier kom ik later nog op terug!

Ik werk nog steeds 40 uur bij dezelfde werkgever als IT-er.
En zoals het filmpje zegt… ik ben Tim

Een update over mijn medische toestand?
Ik ben overgestapt naar Celcept ipv Myfortic, de reden hiervoor komt nog!
Dit heeft  jammerlijk te maken met wat slecht nieuws zoals vele al weten.

Maaar!!!!  Ik ga gewoon door met medicijnen slikken en we zien wel wanneer het schip strand!

Was ik maar altijd zo onbezorgd  ;), ik zal in 1 van de blogs terugkomen op mijn gemoet toestand die nog steeds de dreun van 2011 aan het verwerken is op zijn eigen manier, waar ik niet altijd grip op heb.

Zo dit was even een hele korte update!
Tot snel mensen!

Het gewone leven

Zo het gewone leven wordt weer opgepakt. De dagen worden weer ingevuld met werk, eten en slapen.  Tja dit hoort er ook weer bij.
Een gedachte die ik vandaag opschreef in de bus. Eigenlijk een gedachte die sinds de finish af en toe in me opkomt.

Een gedachte soms zo stil als de wind, waait hij voorbij. Waardoor de gedachte getriggerd wordt, weten we niet maar hij raakt ons. Laat ons stil staan en nadenken: Waarover, waarvoor, waardoor en wat nu.

Het blijft stil, niets gebeurd niets. Het lijkt allemaal maar stil te staan. Wat zou er dan ook moeten gebeuren? Iets, niets of juist alles?

Dat ene moment nog momenten in je geheugen gegrift. Dat ene moment.
Dat….. Welk?
Door met de drukte door met het leven.

Morgen eerste controle in het ziekenhuis na de marathon!

Eigenlijk ben ik er best gespannen voor. Wat kan de marathon voor schade hebben gebracht. Of de verkoudheid van de afgelopen dagen.
Het is een preventieve controle ( hoop ik ) zodat gekeken kan worden hoe het er allemaal bij staat, ligt, hangt.
De arts vertelde mij bij de laatste (goedkeuring) controle dat hij eigenlijk geen nierpatiënt kent in Nederland die zo snel zijn conditie heeft opgebouwd en zijn lichaam klaar gemaakt heeft voor de marathon en zo vaak een fysieke belasting.
Tja iemand moest het zijn toch ? 😉

Maar dat maakt het allemaal niet makkelijker en ontspannender op. Maar ik voel moe goed! De verkoudheid is voor 80% weg geen gesnotter en geproest meer af en toe een kuchje maar dat hoort er nou eenmaal bij!

Zo dan nu de gegevens van de week voor de marathon, Dag voor en na de marathon en nu.

Deel 3: Lichamelijke gegevens!

 Vorige keerVlak voor de marathonDag na de marathonNu
Gewicht80,8 kg 79,9 kg 77,5 kg 78,8 kg
Vet %10,910,18,99,2
Ochtend bloeddruk118/76137/83107/83120/73
Ochtend hartslag48677372 (verkouden)
Dag van aankomst was het 54

Nog 18 dagen en de teller staan op 70% van wat we als doel hadden gezet. Nu is elk bedrag al mooi maar zo dichtbij hebben we nog niet eerder gezeten ;)!

Doneer nog even snel hier.

 

Vliegreis, 1ste dag New York en de friendship run!

Veel fotos zijn nog niet geedit en dit is een beetje snel geschreven sorry… !!!:(

 Vliegreis

Donderdag 31 oktober was het dan zover om 17:50 gingen wij de lucht in! New York hier kwamen we aan! Na een dag van stressen, inpakken, nog meer stressen nog meer inpakken. Was het rond 14:00 op naar de bus voor het ritje naar Schiphol! Na het inchecken en de douane door was het wachten op het moment dat we het vliegtuig in konden.

De vliegreis was eigenlijk niet heel spannend. Weinig tot geen turbulentie en geen problemen met het zo gevreesde Natrium arm eten aan boord van het toestel.

Alles verliep gesmeerd!

In Ny aangekomen door de douane de tassen ophalen. De tas van Marieke was er niet! :O Deze was blijkbaar achter gebleven op schiphol. Klacht ingevuld en de bus in naar het hotel. Na een 45 minuten kwamen we hieraan. Ingechecked even op het dakterras naar de skyline gekeken en het bed in gedoken. (nederlandse tijd 5:00 ) New yorkse tijd 0:00.

Om half 4 mijn pillen nemen. … mijn ochtend pillen is best raar…

Dag 1.

De dag begon al vroeg om 8:00 opstaan en aan het ontbijt.

Hierna hebben we met de hele groep de metro  gepakt naar Times Square! Wat een plaats zeg! Heel heel anders dan ik verwacht had maar wat een schermen en hoge gebouwen! Ik kon me niet voorstellen dat hier duizenden mensen oud en nieuw vierden!

IMGP4717 IMGP4713 IMGP4693 IMGP4695 IMGP4709 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hierna zijn we via wat omwegen naar de expo gegaan waar we ons start nummer konden ophalen.

IMGP4731 IMGP4737 IMGP4726  IMGP4752 IMGP4789 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Wat een Awesome feeling was dat zeg! Je start nummer krijgen en beseffen dat het nu werkelijk waar is dat je echt mag kan en gaat lopen! Op het moment dat we met zijn alleen bij elkaar waren met het nummer werd het volgende nummer gedraaid op 2 minuut 18 sec.
http://www.youtube.com/watch?v=ZXW45q_OH28

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAIMGP4743

Wat heb ik er zin in zeg! Geweldig het gevoel alsof het een stukje rond je huis is! Wauw dan voel je je pas onoverwinnelijk!

Het is gewoon niet uit te drukken!

Hierna door de gehele hal lopen gigantisch!!!  Je kan er werkelijk alles kopen wat een hardloper maar wenst! Holy crap wat een spullen en mensen!

Nadat we we hier ons eten hebben ingeslagen voor marathon dag. Het smaakt naar appelmoes! Beter kan niet!

Hebben we nog een tijdje door new york geslenterd. Rond 17:30 begon de openings ceremonie waar eerst een parade per land was, daarna de grote favorieten. Hierna was een vuurwerkshow.

Hierna was het eten en naar het hotel!

Dag 2

Een heerlijke nacht gehad waar we om 6:30 opstonden om 7 uur de bus naar de stad te hebben.

Waarom zo vroeg? We gingen met zijn 6en de dash to the finish lopen ( hardloopwedstrijdje van 5km) waar je finisht op de marathon finish!
http://web2.nyrrc.org/cgi-bin/htmlos.cgi/2625.1.484249532912090415

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hierna met de metro naar het hotel. Douche en relaxen! Rond 1 uur naar de stad om te lunchen en eten in te slaan voor morgen de marathon dag!

De marathon

Langzamerhand spannen de zenuwen zich. Worden de gedachten gespannender en gaat alle tijd te snel!

nog maar 2 weken en 5 dagen!

Wat is een marathon nu? Wat doet dat met een mens, de man met de hamer. De euforie wat betekent het allemaal.

hier een korte impressie

Daarnaast heb ik alle lopers gevraagd een stukje te schrijven over de marathon wat ze beangstigend vinden. Waar ze op hopen of verwachten.

Marian Hogeslag

(Eerste marathon)
Ik loop de marathon voor de eerste keer. En ik denk dat de eerste keer (voor iets) altijd het zwaarst is. Je hebt simpel weg geen idee wat je te wachten staat. Ik volg redelijk trouw het gekregen schema. Heb ik een soort houvast. Ik ben er één keer vanaf geweken en nu denk ik dat ik de marathon niet meer haal! Marathon lopen is voor mij iets tussen je oren. Ik heb geleerd goed naar mijn eigen lichaam te luisteren. En probeer alle goedbedoelde adviezen niet voor lief te nemen. Ga ik de man met de hamer tegenkomen? Twijfel ik niet aan. Maar ik zie dit als een constatering die mij niet verder helpt. Lopen zal ik en uitlopen ook.

Marije Schouten

(tweede
marathon)
18 maart 2012 2 uur ‘s nachts, ik lig wakker en kijk naar het plafond van een hotelkamer. Er gaat hier iets mis... Maandenlang heb ik getraind voor mijn eerste marathon, Rome moest het worden en  vol zelfvertrouwen ben ik in het vliegtuig gestapt.
Handige timing om de nacht ervoor zenuwachtig te worden...

Maar de volgende dag is het  één groot feest. Start bij het Colloseum, het zonnetje schijnt volop  en de Italiaanse pacer voor me geeft me het gevoel dat ik vandaag de wereld aan kan (geen idee wat ie zei...)

Dus ik vlieg, langs het mooie Rome, met m’n haas en goede vriend in m’n kielzog, rustig aan, rustig aan...
Ik vlieg...een kilometer of 20, krijg last van van alles maar vooral van mezelf, ik loop niet lekker.  Op 25km vraag ik me hardop af waar ik aan begonnen ben.
Ik krijg een preek over doorzetten (bij het Vaticaan?), een schop onder mn kont, van drankenpost naar drankenpost, overzichtelijk houden...  en iedere post een sinaasappeltje als beloning.  
Rond 32km bekende gezichten, mn ouders, fijn!

Langzaam gaat het beter, wat nou man met hamer, ga maar naar een ander, en bij de tijd dat we weer in de buurt van het Colloseum lopen lach ik weer.
Misschien geen briljante tijd, alle beginnersfouten gemaakt, maar wel lachend over de finish.  En ik ben  trots op mezelf, want ik heb het zwaar gehad en toch doorgezet!

En nu New York, niet blakend van zelfvertrouwen maar met de wetenschap dat ik kan doorzetten, en anders krijg ik een schop onder m’n kont en een sinaasappeltje...
New York kan nu al niet meer stuk.

Melvin Snel

(Eerste marathon)
Toen ik op de marathon uitdaging inging, had ik maar een keertje de dam tot dam gedaan. Wat is er sindsdien veranderd? 
Ik kan dit het beste vergelijken met mijn record in Schoorl (februari 2013 1u 35 min) en de halve van Den Haag (september 2013 1u 42 min). In Schoorl liep ik eerst in een rustig tempo, maar voerde het vroeg in de loop op. Na 17 km was het goeie er wel af en ging het tempo aardig omlaag. Alleen oog voor de kilometer bordjes, die voor mijn gevoel niet snel genoeg kwamen. Den Haag liep ik zeer relaxed. Het verschil in tijd was maar 7 minuten, maar na een kilometer of 17 kon ik nog rustig om me heen kijken, genieten van de omgeving en ondertussen telkens weer mensen binnenhalen. Ik heb daarna kunnen doorversnellen naar 10km tempo (10 sec sneller), maar liep meteen stuk moeizamer. Rustig aan stond vroeger niet in mijn woordenboek, maar het bevalt nu prima dat te doen en vooral te genieten van de omgeving. 

Dat ging ook aardig op de trail langs de Semois in de Belgische Ardennen. Rustig aan, genieten van de omgeving. Er kwam alleen een paar aspecten bij: water en voeding. Ik had ze allebei mee, alleen het water raakte op en de sultana's ontrokken direct het vocht. Vier kilometer voor het einde, toen het pad weer steil omhoog liep, heb ik alleen maar kunnen wandelen. Eten en drinken kan je nooit genoeg bij je hebben.
Toen kwam de volgende les: Je schoenen. Ik wist wel dat ze heel belangrijk waren en mijn schoenen waren ook op maat. Althans het vorige paar. Na Semois ging een knie blessure opspelen, wat maar niet weg wilde. Na 8 kilometer kwam het opzetten en moest ik verder wandelen. Toen ik op vakantie besloot maar mijn oude paar aan te trekken, kon ik daar zonder moeite 12km op lopen. Drie dagen later had ik een ANWB-fiets knooppunten route uitgestippeld van 23km en wonder boven wonder: op die afgetrapte schoenen was er niks aan de hand. En toch waren beide paren van het zelfde merk en hetzelfde type, alleen van een ander jaar. Waar lag het dan aan? Bij de Runnersworld ontdekte de verkoper, dat het heel simpel was: het oudere paar was een "narrow" schoen en het nieuwere paar "medium". Opletten dus, als je nieuwe schoenen aanschaft.

Het was heerlijk om te merken, dat je steeds weer vooruitgang boekt. Eerst vier keer in de week leren trainen. Dat resulteerde dat je op de rustdagen best nog een rondje zou willen doen. Ik ken een periode waar drie keer per week al veel was. Het opschroeven van je duurloop ging me in het begin niet makkelijk af. De eerste 30 kilometer was na 25km een lijdensweg, waar mijn tempo drastisch omlaag ging. Drie weken later de 31 kilometer ging stukken beter. Strak in het tempo gebleven en geen enkel verval. Afgelopen week heb ik in de stromende regen mijn laatste lange duurloop (35 km) afgerond. Het was zeker pittig en zeulde minstens 5 kilo regenwater mee, maar toch had ik geen verval in de laatste 5 km. En dat geeft veel zelfvertrouwen voor de marathon.

En toch is het een rare gedachte, dat ik er nu klaar voor ben. Mijn nuchterheid zegt dat het nog steeds 7 km verder is. Het liefst loop ik hem op proef, alleen maar als generale repetitie. Precies wat ik deed voor mijn eerste 10km, 16km en halve marathon. Maar na 35 km loop je alleen maar schade loop en train je geen spieren / pezen meer. Men zegt dat ik er klaar voor ben, dus daar ga ik maar vanuit. Mijn grote vaag is nog steeds: in wat voor tempo? Trainingen zijn altijd in lager tempo geweest. Ik denk dat dat gewoon een kwestie van ervaring is. Voor New York dus gewoon lekker lopen en vooral heel, heel veel genieten. Tijd die ik hier neerzet, wordt dan een mooie richttijd voor de volgende marathon!

Gerard van Es

(Meest ervaren marathon loper van de groep)
Het wordt niet mijn eerste marathon zelfs niet voor eerste keer in NY en normaal gesproken wordt het ook niet mijn laatste marathon maar hoe snel sportieve plannen kunnen veranderen hoef ik jou niet uit te leggen.
Bij mijn eerste marathon in Rotterdam toch wel wat zenuwachtig aan de start op de coolsingel maar nu na ongeveer 40 marathons is dat wel stuk minder geworden al blijft het iedere keer weer heel bijzonder om aan de start waar dan ook te staan. Iedereen die er aan begint vindt weliswaar op zijn of haar eigen manier er helemaal klaar voor te zijn dus staat n ieder wat meer of minder of anders getraind aan de start en na het startschot gaan ze ervoor hun uitdaging maar geloof me geen van die ongeveer 40 marathons heb ik vanaf begin tot eind fluitend uitgelopen. te warm teveel wind veel te druk te koud toch niet helemaal fit heb ze allemaal door me hoofd gehad.

Voor NY wil ik iedereen meegeven ga ervan genieten ook al heb je n moeilijk momentje onderweg als je er iets langer over doet als je gepland had denk maar nou geniet ik toch mooi even langer van alles en iedereen
Als je dan aan de laatste mile begint in central park laat je heel even alle trainingsuurtjes en kilometers aan je voorbij gaan en zeg je tegen jezelf YES I DONE IT

Tim Hartman

(Eerste marathon)
Zoals ik al eerder heb aangegeven wordt dit mijn eerste marathon. Wat ik eigenlijk verwacht is ontzettend lekker te lopen totdat je in onbekend terein komt.

De afstand, je spieren, je gehele lichaam die protesteerd. Wat is de marathon eigenlijk een afstand 42 Kilometer hardlopen. Ik laat mezelf geen ilusie's dat ik over grenzen ga waar ik nooit het bestaan van heb geweten dat ik meer van mezelf leer kennen dan dat ik ooit heb gedaan. 
De afstand de verhalen beangstigen, stimuleren en behartigen me. Als je het eenmaal haalt... als je! 
Tja Wat dat betreft heb ik echt wel een prioriteiten lijste in me hoofd gehad de laatste tijd.
1. Gezondheid
2. De marathon
3. sociale leven

Ik denk dat dat tijdens de marathon niet veranderd! Gezondheid gaat voor alles. Maar als ik me bedenk dat ik afgelopen zondag 21 kilometer in regen, wind, kou zonder problemen heb kunnen lopen. DAt ik zelf een uur later opgewarmd kon zeggen dat het me niet zoveel heeft gedaan geeft dat toch veel vertrouwen.
Ik ga de man met de hamer begroeten en waarschijnlijk een diepe buiging voor hem maken. Maar over de finish recht ik mijn rug en ga ik zeggen Dit ben ik Dit heb ik gedaan Dit is wat ik kan

Kort snel berichtje

Vandaag hebben de lopers door wind, regen, storm, modder, plassen en duinen geworsteld voor de laatste zware lange duur training (variërend van 21 km tot 35 km) voor new York! Nu is het calorieën eten en op gang blijven met korte rustige loopjes (5 tot 15 km).

Ondertussen staat de teller op het  gigantische bedrag van €11885,-
Wie helpt onder richting en misschien over de €12000?

New York here we come!

Pagina 1 of 10

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén