Waar begin je na een afwezigheid van 2 jaar… en waarom begin je weer?

Na het WTG van 2015 was ik zuur, zuur om die brons, op 7 honderste mis je zilver. Ik heb tegen iedereen gezegd dat ik voor goud ging. Dat ik alles maar dan ook alles opzij zou zetten voor goud.

Het voelde zuur, als gefaald. Ik heb 2 jaar getraind zelfs afgezonderd.
Wanneer ik nu terug kijk, was dat teveel te eentonig.

Na de WTG verloor ik het plezier in sporten, ik trainde weinig en had geen motivatie en discipline.

Nu, komt dat langzamerhand terug onder andere met behulp van een psycholoog en mijn familie. en ben ik weer onderweg om gezonder, fitter en sterker te worden.

Dat moet ik ook want op 25 juni start WTG 2017.
Ik zal later hier meer op terug komen de eerste stappen zijn genomen.